Cukrzyca typu 1 – co warto wiedzieć?

Czym jest i jakie są główne objawy cukrzycy typu 1? A mianowicie u niektórych chorych na tę chorobę pierwszym objawem staję się łagodna hiperglikemia, która to bardzo szybko może przejść w hiperglikemię umiarkowaną albo ciężką. Z kolei u innych pierwszym symptomem może być kwasica ketonowa, czyli konkretnie ostre powikłanie cukrzycy, które to może następnie prowadzić do śpiączki cukrzycowej, a niekiedy nawet do śmierci. Co więcej, objawy zazwyczaj występują nagle oraz obserwuje się ich nasilenie w bardzo krótkim czasie. Cukrzyca typu 1 – główne objawy to: częstomocz (bardzo częste oddawanie moczu także i w nocy), poliuria, czyli wielomocz (czyli wydalanie moczu w ilości powyżej nawet trzech litrów na dobę), polidypsja, czyli dokładniej nadmierne pragnienie, oraz nadmierne spożywanie płynów, nagła utrata wagi (nawet pomimo apetytu), chroniczne zmęczenie, senność, osłabienie, a także rozdrażnienie, wybuchy agresji, oraz bóle brzucha, mdłości czy wymioty, jak również niewyraźne widzenie i nieprzyjemny zapach z ust. Ponadto, objawom takim często towarzyszą różne infekcje grzybiczne (np. szczególnie grzybica jamy ustnej oraz grzybica narządów płciowych), których to powodem mogą być odwodnienie organizmu i niedobór witamin. A jak leczyć? A mianowicie dziedziną medycyny, która to trudni się leczeniem choroby jaka jest cukrzyca typu 1 oraz jej powikłań, jest diabetologia. I tak w leczeniu cukrzycy typu 1 zasadniczą funkcję odgrywa insulinoterapia, czyli konkretnie regularne podawanie insuliny oraz jej analogów. Co ważne, są różne typy preparatów insulinowych (np. insuliny krótko działające, a także o pośrednim czasie działania, długodziałające czy szybko działające analogi insuliny; oraz mieszanki insulinowe), natomiast do podawania insuliny służ nam: strzykawki, peny (wstrzykiwacze) albo pompy insulinowe. Co więcej, w terapii zalecane zostają: bardzo częste pomiary cukru we krwi (bo to właśnie dzięki temu pacjent modyfikuje dawki insuliny np. w zależności od poziomu glukozy), a także dieta cukrzycowa (np. zmiana nawyków żywieniowych, oraz opracowanie jadłospisu z dietetykiem), oraz edukacja chorego (i jego bliskich), i aktywność fizyczna (dopasowana do stanu pacjenta). A zatem cukrzyca typu 1 to przewlekła choroba, ale można z nią żyć.